Blog

2 شهریور, 1399

ویروس کرونا بلای جان موسسه‌های خیریه کوچک

شیوع ویروس کرونا در ایران و افزایش روز به روز قیمت‌ها بسیاری از موسسه‌های خیریه مردم‌نهاد را با مشکلات بیشتری رو به رو کرده‌اند.

«رضوان»، یکی از داوطلبان «موسسه خیریه دارالمحسنین» سبزه‌وار می‌گوید: «راستش تا قبل از کرونا، به لطف خیرین و با کمک‌های مردمی، روزگار مجموعه ما راحت می‌گذشت و حتی امکان این که کودکان و خانواده‌های بیشتری را تحت پوشش و حمایت قرار بدهیم هم وجود داشت. اما بعد از شیوع کرونا، چند ماهی است که برای تامین نیازهای اولیه بچه‌ها هم واقعا به مشکل برخورده‌ایم.»

به گفته او، خیرانی که به موسسه‌های خیریه شهرستان‌ها کمک می‌کنند، معمولا چندان متمول نیستند و اغلب مردم متوسطی هستند که خودشان اکنون به خاطر شیوع بیماری کووید۱۹ با مشکلات معیشتی مواجه شده‌اند: «سبزوار شهرستان بزرگی نیست و با این که بیشتر مردم نسبت به مجموعه دارالمحسنین لطف و مهر دارند اما واقعا، هم‌شهری‌های ما متمول نیستند و این روزها خودشان هم مشکلات معیشتی جور واجور دارند. بالطبع کمک‌های مردمی هم کمتر شده‌اند. راستش نگران ادامه مسیر هستیم و نمی‌دانیم در ادامه، اداره مجموعه به چه شکل پیش خواهد رفت.»

طبق آن‌چه در وب‌سایت موسسه دارالمحسنین نوشته شده است، این خیریه در اواخر سال ۱۳۹۲ تاسیس شد، سپس در اوایل سال ۱۳۹۳ اولین خانه خود را با نام «احسان»، ویژه نگه‌داری ۲۰ کودک بدسرپرست و بی‌سرپرست سه تا شش سال افتتاح کرد.
رضوان می‌گوید: «طبق قوانین سازمان بهزیستی کشور، بچه‌های شش تا ۱۲ ساله باید در جایی جداگانه نگه‌داری شوند و بعد از پایان شش سال، خانه احسان را ترک ‌کنند. برای همین، سال ۱۳۹۵ با  کمک خیران و همراهان، خانه شماره دوم که “عرفان” نام دارد، برای نگه‌داری بچه‌های شش تا ۱۲ سال و اواخر سال ۱۳۹۶ به خاطر همین قانون، خانه شماره سه با نام “سبحان” برای نگه‌داری نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله تاسیس شدند.»

به گفته این داوطلب، موسسه خیریه دارالمحسنین در تمام این سال‌ها هزینه خانه‌ها و بچه‌ها را با کمک خیران تامین کرده است اما از اوایل سال جدید، کمک خیران کفاف هیچ‌کدام از هزینه‌ها را نمی‌دهد: «راستش در دو هفته گذشته برای تامین غذای بچه‌ها در این سه مرکز، واقعا مستاصل شدیم. کار به جایی رسیده که خرید نان خالی هم برای این تعداد بچه سخت شده است.»

نفس عمیقی می‌کشد و می‌گوید تمام داوطلبان از هر راهی می‌توانسته‌اند، به دوست و آشنا پیام داده‌ و کمک‌های اندکی جمع‌آوری کرده‌اند: «از روش‌های مختلف هم اطلاع‌رسانی کردیم و به اطلاع خیرین رساندیم که پذیرای هرگونه کمک‌های غیر نقدی، به ویژه اقلام خوراکی هستیم. خودمان هم به عنوان عوامل مجموعه دارالمحسنین، هر کاری از دست‌مان بر می‌آید، انجام می‌دهیم. اما ماشالله تعداد بچه‌ها زیاد است. خلاصه در طول سه  سال گذشته که من در این مجموعه مشغول کار هستم، روزهایی به سختی و پر فشاری این دو هفته تجربه نکرده بودم.»

«علی» که با چند خیریه مختلف به شکل داوطلبانه کار می‌کند، می‌گوید: «طبق قانون، همه موسسه‌های خیریه و مردم‌نهاد باید از بهزیستی مجوز داشته باشند. مجوز نگه‌داری کودکان با توجه به امکانات مالی موسسه‌ها و تحقیقات زیاد کارشناسان بهزیستی انجام می‌شود. اما وقتی مجوز داده شد، دیگر بهزیستی کمکی نمی‌کند و امورات این موسسه‌ها توسط موسس و خیران می‌گذرد.»

رضوان می‌گوید از مسول موسسه خیریه دارالمحسنین شنیده که یکی از بچه‌های نوجوان پیشنهاد داده است خودشان دست‌فروشی کنند تا بتوانند هزینه‌هایشان را تامین کنند. با این پیشنهاد البته موافقت نشده اما رضوان را بیش از گذشته نگران بچه‌های این مراکز کرده است: «واقعا دلم سوخت. این بچه‌ها این‌جا را خانه خودشان می‌دانند و الان که شرایط خوب نیست، دارند خودشان را به هر آب و آتشی می‌زنند که این خانه‌ها را نگه‌دارند.»

علی می‌گوید شاید بهترین راه برای تامین هزینه‌های این موسسه‌ها، درخواست دیدار خیران از آن‌ها باشد، چون از نهادهای دولتی آبی گرم نمی‌شود: «یادم می‌آید در یک موسسه خیریه، وقتی خیران برای دیدار آمدند، آن‌قدر تحت تاثیر شرایط زندگی و معصومیت این کودکان قرار گرفتند که کمک‌های زیادی کردند. شاید بهترین روش، عمومی کردن مشکلات موسسات خیریه در بین مردم باشد.»

رضوان می‌گوید: «راستش ارگان‌های دولتی سبزوار هم از مجموعه ما بازدید کرده و قول‌های مساعدی هم داده‌اند اما شاهد کمک چشم‌گیری از سمت آن‌ها نبوده‌ایم. دارالمحسنین سبزوار را خیلی‌ها در تهران و شهرهای بزرگ نمی‌شناسند. اگر هم بشناسند، در شهر خودشان خیریه‌های دیگری هست که ترجیح می‌دهند به آن‌ها کمک کنند. اما از همه مردم درخواست می‌کنیم با توجه به شرایط این روزهای دارالمحسنین، مثل همیشه محبت و عشق خودشان را نثار این مجموعه کنند.»

مشکل کم شدن کمک‌های نقدی و غیر نقدی به موسسات خیریه تنها مشکل موسسه دارالمحسنین سبزه‌وار نیست. هم‌زمان با شیوع ویروس کرونا، «کمال تبریزی»، کارگردان نام‌دار ایرانی در صفحه اینستاگرامش از مشکلات موسسه خیریه «بچه‌های باران» خبرداد.
این موسسه که سال ۱۳۸۷ به همت «حمید کیانیان»، مدرس تئاتر در مشهد پایه‌گذاری شد، معلولان جسمی و حرکتی را تحت پوشش خود قرار داده است و با آموزش تئاتر، موسیقی و صنایع دستی و اجرای برنامه و برگزاری بازارچه توسط معلولان، کمک می‌کرد آن‌ها دست به زانوی خود بگیرند و از عهده تامین مخارج خودشان بربیایند. اما آن طور که تبریزی خبر داده بود، کرونا اوضاع کار آن‌ها و موسسه توانمندسازی باران را هم خراب کرده است.
او نوشته بود: «ویروس ناخوانده و شوم کرونا شش ماه است اشتغال زایی را از بچه‌های باران گرفته است. اجرای نمایش‌ها و کنسرت‌هایشان در مشهد، شیراز و گرگان لغو شده و از دی ماه ۹۸ دست لافی نکرده‌اند. از طرف دیگر، ناخواسته مجبور شده‌اند خانه اجاره‌ای محل نشستن‌شان را عوض کنند که همین اسباب کشی، کلی خرج اضافه روی دست‌شان گذاشته است. آن‌ها در این ایام نمی‌توانند درآمدی داشته باشند. پس بیایید با هم و در کنار هم، این حرکت عظیم فرهنگی را برای رکورد داران تئاتر ایران با ۶۰۷ اجرا در ۳۵ شهر کشور حفظ و حمایت کنیم تا بتوانند به اهداف والای خود (ارتقای عزت نفس و اعتماد نفس، فرهنگ‌سازی و تغییر نگرش مردم و مسوولین از ترحم به احترام، کارآفرینی و اشتغال‌زایی) با یاری شما هم‌وطنان عزیز ادامه دهند.»

علی ضمن تایید افزایش مشکلات موسسه‌های خیریه هم‌زمان با شیوع کرونا و

کسادی بازار می‌گوید: «ویروس کرونا و وضعیت اقتصادی مردم باعث شده‌اند کمک‌ به خیریه‌ها کمتر شود و خیریه‌هایی که آسیب می‌بینند، بیشتر خیریه‌های گم‌نام، کوچک و محلی هستند. خیریه‌های بزرگ که تبلیغات دارند، معمولا کمک‌هایشان را به شکل روتین دریافت می‌کنند. اما این خیریه‌های کمتر شناخته شده و محلی هستند که بیشتر در معرض آسیب قرار دارند.»

شهروند خبرنگار

دسته بندی نشده
درباره مدیریت سایت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • 11 − 7 =